Saturday, 27 October 2007
First week of work
Hoe de job zelf was? Wel, het is nog altijd wat zoeken natuurlijk, na iedere taak die ik doe moet ik gaan vragen wat ik verder kan doen omdat ik nog niet kan inschatten wat de opdrachten zijn. Maar het lijkt er wel op dat het zal meevallen. Niet een job om de rest van mijn leven te doen, maar een leuke manier om gedurende drie maanden wat geld te sparen. Mijn eerste dag was wel super stressy. De 'Plan Approval'-vergadering was soms moeilijk om te volgen (zowel door het Engels als door de inhoud die totaal nieuw was), en aangezien ik de budget-beslissingen en de opmerkingen daaromtrent moest noteren zorgde dat wel voor een lichte (innerlijke) paniek. Maar ik heb het overleefd, en zie het voorlopig dus nog zitten :).
Straks gaan we Leuven (dat Belgian beer cafe waarover ik al iets zei) gaan checken, en eens zien of ze hier effectief een even goeie pint kunnen tappen. Ik laat jullie in ieder geval weten hoe deze belangrijke test gegaan is! :)
Wat ik dit weekend ga doen is nog niet volledig duidelijk. Laurent (Belgie -Wallonie) heeft een auto, dus we kunnen wel eens iets buiten de stad verkennen. De collega's hebben al wat leuke tips meegegeven, maar we zullen zien waar we geraken.
Ik hou jullie in ieder geval op de hoogte! Geniet ook in Belgie van het weekend!
Monday, 22 October 2007
Working Holiday maakt zijn naam waar
Verder heb ik ook nog eens een echte uitstap gedaan. Ik ben met een paar mensen van het hostel (waaronder 1 iemand met een auto, zeer handig!) naar een zeehondenkolonie gaan kijken. Je moest er wel een lange wandeling langs de kustlijn voor afleggen, maar die was op zich ook al de moeite. Hieronder een foto genomen tijdens de wandeling.
Op het einde van de wandeling hebben we echt zeehonden gezien. Nu, het duurde eigenlijk eventjes voor ik ze effectief zag. Hoe snel vinden jullie de zeehond op de foto?
Ik vond het in ieder geval moeilijk om ze te onderscheiden. Hieronder nog een foto van iets dichterbij. Is hij/zij niet schattig?
En een foto van mezelf en zeehond mocht natuurlijk niet ontbreken...
Tijdens de wandeling zagen we ook de besneeuwde bergen van het Zuideiland. Ongelooflijk dat de ferrytocht 3 uur in beslag neemt, terwijl het zo dicht lijkt.
Oh ja, ik werd door m'n ouders nog op de vingers getikt dat ik vergeten was te antwoorden op een vraag in 1 van de reacties. Wel: het bier in NZ valt goed mee :). Het is wel redelijk duur om iets te gaan drinken, maar de glazen zijn ook groter (ik denk dat het zo'n 33cl is). De kunst van het tappen kennen ze wel niet, een mooi laagje schuim moet je niet verwachten op je pint. Indien het NZ'se bier je niet echt kan bekoren: in veel cafe's hebben ze Stella Artois, dus in noodgevallen kan je altijd daarnaar terug grijpen :).
Ik bedacht net ook nog dat het vandaag mijn 1-maand-NZ-verjaardag is. Je houdt dit automatisch bij doordat "Hoe lang ben je hier al?" altijd 1 van de openingszinnen is bij een kennismaking. Niet zo speciaal, maar ik wou dit toch ook even vermelden.
En nog iets wat mij enkele dagen geleden opviel: de zon draait hier in de andere richting! Ze komt op in het oosten en gaat onder in het westen, maar dit via het noorden. Als je hier dus op zoek gaat naar een huis met een zongericht terras, moet je uitkijken naar noordgericht terras. Misschien was dit voor jullie al lang duidelijk en zeg ik hier iets volledig logisch, maar ik had er zo nog niet bij nagedacht...
Blijf vooral de blog volgen voor meer interessante weetjes :)
Groetjes!
Friday, 19 October 2007
Worldwide Backpackers
Wednesday, 17 October 2007
Stand van zaken
Ondertussen al heel wat ondernomen voor mij verlijfplaats- en jobsearch, maar om jullie niet te vervelen kort ik het wat in :).
Ik had gehoord dat hostels soms weektarieven aanbieden, die goedkoper uitkomen dan dagelijks te betalen, en ervoor zorgen dat het haalbaar zou zijn om enkele maanden in een hostel te verblijven. Ik ben echter tot de ontdekking gekomen dat dat iets is wat ze in de wintermaanden aanbieden, waarschijnlijk om alle bedden bezet te krijgen. Nu het zomerseizoen eraan komt doen ze dit niet meer. Daarom denk ik eraan toch een flat te zoeken. Het academiejaar loopt hier op z'n einde, en sommige studenten verhuren hun kamer tijdens de zomer onder, terwijl ze zelf naar huis/op reis gaan. Dit zou natuurlijk ideaal zijn, omdat ik dan achteraf geen andere huurder meer moet zoeken. Ik heb enkele mensen gecontacteerd, het is nu wachten op hun reactie.
Wat betreft de jobsearch: ik heb denk ik zowat alle interimkantoren afgelopen heb die er zijn. Ik heb nog twee afspraken vandaag en 1 afspraak morgen.
Ik heb echter ook een jobaanbieding gevonden van de plaatselijk supermarkt. Dat werk is misschien niet zo uitdagend, en het is iets minder betaald, maar het is wel een fulltime job waarvan ik zeker zou zijn tot het einde van de drie maanden die ik van plan ben hier te blijven. Dat betekent dat ik ook zeker zou zijn van een bepaald inkomen. Ik heb de contactpersoon gisteren opgebeld, en gezegd dat ik tegen het einde van de week iets ging laten weten. Het is natuurlijk ook nog niet zeker of ik die job effectief zou krijgen, er zou eerst een interview aan vooraf gaan, maar aangezien de studenten die er normaal een parttime job hebben zoals ik zei naar huis gaan tijdens de zomer, denk ik dat ze echt wel op zoek naar mensen voor tijdens die periode, en hoop ik dat dat dus wel zou moeten lukken.
Zondag heb ik even een wandeling gedaan, ik was van plan om jullie een deel mooie foto's te bezorgen, maar er was enorm veel wind, waardoor het niet echt aangenaam was, en ik de wandeling vroegtijdig opgegeven heb. Wellington wordt ook soms 'the windy city' genoemd, en voorlopig maakt het z'n naam zeker waar. Ik las echter ook dat dit vooral het geval is tijdens de winter en de lente, en dat de wind tijdens de zomer afneemt. Fingers crossed!
Bedankt om mij op de hoogte te houden van de gebeurtenissen in belgenland! Misschien lijkt voor jullie alsof het niet interessant is (ook ik heb soms dat gevoel over mijn verhalen), maar ik vind het in ieder geval altijd weer super om te lezen!
Groetjes!
Saturday, 13 October 2007
Jobsearch
Gisterenavond liep ik in de badkamer Erin (Canada) nog tegen het lijf, een meisje dat ik ontmoet had in Auckland. Het is verbazend hoeveel mensen je opnieuw tegenkomt tijdens je trip. Ze had een afspraak om vandaag naar een flat te gaan kijken, en aangezien alle drie de huidige bewoners vertrekken, had ik haar gevraagd of ik mee mocht. De flat bleek uiteindelijk niet te zijn wat ik zocht. Alle kosten inbegrepen ging het neerkomen op een $140/week. Dat is de maximumprijs die ik voor mezelf vastgelegd had, dus op zich was dat wel ok. Maar de huidige bewoners gingen een deel van het meubilair meenemen, zoals de bedden, de microgolfoven, de zetels en nog wat andere zaken. Ik ging dus minimum nog een bed en/of matras moeten kopen, waarmee ik achteraf niks meer zou zijn. Bovendien heb ik ook een hostel gevonden waar je voor $140/week een bed kan huren. Dat is wel in een dorm, dus geen kamer apart, maar daar zou ik niks meer moeten aanschaffen, de keuken en badkamer worden natuurlijk af en toe gepoetst, en bovendien is het hostel veel beter gelegen. Ik ben dus van plan om morgennacht daar te slapen, en eens te zien of dat te doen zou zijn om er voor een langere periode te blijven.
Toen we op weg waren naar de flat hadden we afgesproken achteraf een glas wijn te drinken om het huurcontract te vieren. Zij was namelijk echt van plan om de flat te nemen, omdat ze er genoeg van heeft in dorms te slapen. Aangezien de flat echter niet je van het was, hebben we maar beslist een glas wijn te drinken om de teleurstelling te verwerken :). En om het volledig te maken zijn we nog een super lekkere chocoladecake gaan halen (en dit alles voor een backpacker-budget van $3/persoon!). Het was super om iemand tegen te komen waarvoor het er niet constant super enthousiast moet aan toegaan, zodat we gewoon konden genieten van de wijn en de cake.
Ik ben ook nog naar Adecco geweest vandaag. Ik dacht, even binnenlopen, snel gedaan, maar hun werkwijze is zeer verschillend van de Belgische (Europese?) interimkantoren. In Belgie kan je gerust 5 interimkantoren aflopen op een half uur, ze zijn vaak dicht bij elkaar gelegen, en het enige dat ze vragen zijn wat basisgegevens. Not here. Ten eerste was het geen kantoor waarin je zomaar kon binnenlopen, je moest eerst de lift nemen en je bij de receptie aanmelden. Toen kreeg ik wat formulieren om in te vullen, ik denk dat het er een 5-tal waren. Daarna moest ik naar een veiligheidsvideo over kantoorwerk kijken: hoe hoog moet je scherm staan, hoe zorg je dat je nergens over valt, hoe voorkom je stress,... Ondertussen was ik er al een goed half uur gepasseerd, maar het ergste moest nog komen: de tests. Zo kreeg ik een typtest, een Word-test, een Excel-test en een persoonlijkheidstest. Het typen viel blijkbaar goed mee, ik had '55'. Geen idee wat dat betekende, maar Erin vertelde me net dat zij 54 woorden per minuut had op een test die zij gedaan had bij een ander kantoor, dus ik veronderstel dat die 55 hetzelfde betekenden. Wat super is, aangezien ik slechts 3 weken geleden met het qwerty-toetsenbord beginnen werken ben :D. In totaal ben ik er zo'n twee uur binnen geweest, wat hopelijk een goed teken is en betekent dat ze er echt wel werk van maken om een job te vinden.
Anyway, dit was dus mijn dag. Sorry, geen super NZ-verhalen voorlopig, hopelijk vinden jullie dit ook een beetje interessant. Laat me gerust weten indien niet, dan laat ik de persoonlijke verhalen achterwege :). Van Wellington heb ik voorlopig trouwens niet veel gezien, het was de voorbije dagen redelijk regenachtig, dus niet echt ideaal om het gebied hier te verkennen. Er zijn echter wel veel leuke wandelingen hier, dus die ben ik zeker van plan eens te doen.
Groetjes!
Friday, 12 October 2007
Tijdelijke thuis?
Toen ik de vorige keer postte, zat ik in een hostel in Rotorua. Daar heb ik nog een wandeling gedaan in een park waar geothermale activiteiten plaatsvonden. Ik had al gehoord van de verschrikkelijke geur die dit verspreidde, maar tot dan had ik daar nog niks van gemerkt. Bij de wandeling was het echter raak, de geur was er ronduit verschrikkelijk. Gelukkig voor jullie kan ik dat op de blog niet weergeven :).
Na een korte stop in Taupo zijn we maandag dan naar Tongariro National Park gereden. Maandag heeft het de ganse dag geregend waardoor we niet veel van het landschap konden zien, maar toen we dinsdag opstonden was het echt prachtig! Ik heb eventjes getwijfeld om te blijven, want je kon zowaar nog gaan skien! Ik hoorde echter dat de sneeuwkwaliteit toch niet meer ideaal was, en het was wel redelijk kostelijk om alles te moeten huren om een halve dag te kunnen skien.
Ik ben eergisteren dan aangekomen in de hoofdstad van NZ, Wellington. De hoofdstad betekent in dit geval zeker niet de grootste stad. In de regio Wellington wonen een goeie 400000 mensen, in het centrum slechts 160000. Wellington is echter belangrijk doordat de overheid hier zetelt, en de stad is bovendien ook een doorgang voor iedereen die naar het Zuideiland moet (behalve per vliegtuig). Ik heb al veel positieve dingen gehoord over Wellington, iedereen voelt zich hier blijkbaar meteen thuis, en ook op het vlak van natuur en cultuur zou dit de ideale plaats moeten zijn. Mijn eerste indruk is echter niet zo positief als ik verwacht had. Ik zie het zogenaamde grote verschil met Auckland niet (de meeste reizigers staan negatief tegenover Auckland en vinden Wellington daarentegen een super stad). Voor het eerst heb ik ook een beetje last van heimwee. Misschien komt het wel doordat ik me voorgenomen had hier op zoek te gaan naar werk, wat natuurlijk nooit zo leuk is als reizen :). Of misschien moet ik effectief nog even verder reizen om te zien of er misschien aangenamere plaatsen zijn... I'll see. Hieronder een zicht op het centrum van de stad, genomen vanop de Mt Victoria.
Monday, 8 October 2007
Drukke dagen
Ik bericht vandaag vanuit Rotorua. Hm, inderdaad, dat zat niet in de planning van de vorige dagen, maar zoals te verwachten was is die planning ondertussen al een beetje gewijzigd.
Donderdag heb ik wel de bus genomen naar Hahei. Daar hebben we bij aankomst de Cathedral Cove wandeling gedaan, zeer mooi, met uitzicht over de South Pacific Ocean. Onderstaande foto is genomen vanop het Cathedral Cove strand.
's Avonds zijn we in Hahei dan nog naar het Hot Water Beach geweest. Het was echt wel koud geworden 's avonds, niet echt ideaal om naar het strand te gaan zou je denken, maar hiervoor kan je wel eens de koude trotseren: op een stuk strand van ongeveer 10 op 10 m komt er tijdens laagtij warm water vanonder het zand. Bij het graven van een put maak je daardoor echt een warm bad. De aardkorst onder dit stuk strand is dunner dan elders, en daardoor brengt de vulkanische activiteit dit warme water op.
De dag erna moesten we er vroeg uit voor de trip naar Raglan, aangezien we daar op tijd moesten zijn voor de surflessen. Nee, daar heb ik niet aan deelgenomen, mijn vroegere fantastische windsurfervaringen hebben me daarvan weerhouden :). Bovendien hoor ik zoveel over de Australische surfstranden, misschien probeer ik het daar later wel eens. Zelf ben ik voor een wandeling gegaan waar ik opnieuw super mooie zeezichten had (dit keer op de Tasman Sea).
Gisteren zijn we dan van Raglan naar Rotorua gereden. Onderweg zijn we gestopt bij de Waitomo Caves om aan speleologie te doen. Bij de aankoop van de buspas had ik twee activiteitenvouchers kregen, en deze kon ik o.a. gebruiken voor de Haggas Honking Holes hier. Dit is een tocht door de grotten waar je moet abseilen (waarvan 1 langs een kleine waterval), door smalle ondergelopen tunnels moet kruipen, aan rotsklimmen doet,... Bij momenten wel intensief, en echt een leuke activiteit om te doen.
Toen we in Rotorua aankwamen was er niet veel tijd om iets te doen, aangezien we naar een Maori-avond konden gaan. Rotorua is niet alleen bekend voor de vulkanische activiteit, het is ook 1 van de steden waar de Maori-cultuur het meest opvallend aanwezig is. Op de avond werd een toneelstuk opgevoerd over een Maori-legende. Op sommige momenten was de show ook interactief. Zo kan je op onderstaande foto zien hoe de haka werd aangeleerd aan de jongens. De haka is een dans die de mannen doen voor de tegenstander, om ze hun respect te tonen en hen te imponeren. Ook de All Blacks (het rugby-team) doen deze dans voor de wedstrijd.
Straks rijden we naar Taupo. Zoals ik zei kan je eigenlijk overal van de bus stappen, voor zolang je wil, maar ik ben van plan om met deze bus tot Wellington te gaan, en daar bij aankomst eerst werk te zoeken. Hamilton werd me niet aangeraden, en naar het schijnt is Wellington een leuke stad. Daarna zal ik een beter zicht hebben over mijn financiele toestand, en op bepaalde plaatsen wat langer kunnen blijven.
Groetjes!
