Derde keer, goeie keer! Ik had al in twee internetcafe's geprobeerd om mijn foto's op te laden, maar zonder succes. Deze keer is het met wat omwegen wel gelukt, hopelijk zal het niet elke keer zo moeilijk zijn.
Met wat zal ik beginnen... Misschien met het 'slechte' nieuws? Wel, na een lange en droge zomer heeft de herst zich dan toch ingezet. Het is zeker niet koud, maar wel regenachtig. Om eerlijk te zijn keek ik wel uit naar wat minder warm weer; ik wil niemand voor het hoofd stoten, maar op sommige momenten kon ik de zon wel eens vervloeken. Een stad is natuurlijk wel mooier bij zonnig weer, maar het zag er daarstraks toch wat beter uit, dus ik zal er zo meteen nog even op uit trekken.
Verder waren de voorbije dagen echt wel goed. Ik had misschien iets te hoge verwachtingen van Sydney, maar wat me wel van mijn sokken kon blazen was het Sydney Opera House. Al vaak op foto gezien, maar wanneer je ervoor staat... WAW! Ik moest mezelf ervan bewust maken om mijn mond dicht te houden, het was gewoon zo indrukwekkend! Het voelde ook surreeel aan, en tegelijkertijd deed het me beseffen waar ik eigenlijk stond.
Foto 1: Sydney Opera House.Nadat het zo'n indruk op me nagelaten had, wilde ik er ook wel een optreden bijwonen. Opera stond niet op het programma, maar ik dacht dat een jazzoptreden van Kurt Elling in samenwerking met het Sydney Symphony orkest wel de moeite kon zijn. Bij de aankoop van het ticket had ik nog even geluk toen de verkoopster zei dat er een actie was voor studenten (het is hoe je je voelt die telt :p), $25 voor een zitje in een box! Ik vond het enorm interessant om de muzikanten van zo dichtbij bezig te kunnen zien. Het hele optreden was zo goed; de muziek bracht me tranen in de ogen, het was super om de dirigent bezig te zien, het applaus was hartverwarmend,... En het zicht op de Harbour Bridge tijdens de pauze was fenomenaal!
Foto 2: Foto vanop mijn zitplaats (voor het optreden).De Harbour Bridge is trouwens zeker het tweede icoon van Sydney. Je ziet er al een stuk van wanneer je tussen de gebouwen richting haven wandelt, wat een beetje onwezenlijk lijkt, maar vooral 's avonds komt de brug tot haar recht.
Foto 3: De Harbour Bridge.
Door Sydney wandelen deed me ook nog eens beseffen hoe erg ik van steden hou. Al die mogelijkheden en culturen, zalig. Ze hadden me verteld dat Sydney ook een ideale shoppingstad is, en inderdaad, het stikt hier van de winkels en winkelcentra. Van goedkope namaak tot de hipste designers, je vindt het hier allemaal. Na 7 maanden niks gekocht te hebben, kriebelt het toch wel een beetje om er eens goed voor te gaan. Voor ik naar Belgie vlieg zal ik me hier waarschijnlijk wel aan wat shoppen wagen, afhankelijk van hoe mijn financiele situatie er op dat moment voorstaat :-).
Foto 4: Queen Victoria Building, een indrukwekkend winkelcentrum.Oh ja, nog dit: ik heb al enkele 'boomstammuzikanten' gezien; de instrumenten worden ook wel didgeridoo's genoemd :-). Ik heb nog niet de kans gehad om een foto te nemen van een muzikant, maar deze foto nam ik alvast in de souvenirshop van de SkyTower. Het is wel vreemd om er geen kiwi's meer tegen te komen, maar nu boomerangs and kangoeroe's te zien!
Foto 5: Het aanbod digeridoo's.Foto 6: Darling Habour.
Morgenavond vertrek ik met een nachtbus naar Melbourne, waar ik van plan ben een job te zoeken. Het leven is hier toch wel duurder dan in NZ, vooral op vlak van accommodatie, dus werken zal nodig zijn als ik het hier tot september wil uitzingen. Hopelijk heb ik even veel geluk als in Wellington; maandag begint de zoektocht!
Groetjes!
PS: FYI: Mijn NZ's gsm-nummer is niet meer in werking, ik heb nu een Australisch nummer!
3 comments:
Dag Elke,
Nog een kwartiertje voor ik vertrek naar de beurs voor onze laatste dag. Dus nog tijd voor een alweer een compliment voor de prachtige foto's. Gisteravond bekeek Werner ook nog eens je blog, en die kende natuurlijk weer de architect en gelijkaardige gebouwen en daaraan ook gekoppeld andere architecten die dan ook weer andere staaltjes bouwkunst hadden gerealiseerd en .... Ook complimenten voor je vlotte en aangename schrijfstijl. Voilà deze complimenten kunnen denk ik wel volstaan voor deze keer hoop ik ;-)?
Mama komt straks met de camionette om vanavond alles terug op te laden. En dan zijn we weer een tijdje vrij van beurzen. Als er natuurlijk weer geen onverwachte aanbiedingen uit de kast vallen. Maar dat zal wel niet. Zal ook blij zijn om weer thuis te slapen. Misschien wel een gewoonte, en enkele weken op een jaar zijn ook niet rampzalig, maar ik ben zeker niet jaloers van mensen die het jaar door alleen van het ene hotel naar het andere moeten reizen.
Zal je maar laten want ik moet nog een en ander in de auto laden en uitchecken. Een goeie reis naar Melbourne en een goede zoektocht naar een bron om te kunnen shoppen in Sydney.
tot hoors!
de papa
Hallo Elke,
Ik was al op zoek op naar elke-at-A, maar je blogadres is gebeleven.
Prachtige foto's van in Sydney. Het opera-gebouw is door iedereen wel gekend, maar dat jij er weer voor en in bent geweest,tof hé!
Die harbour-bidge hebben we hier nog met nieuwjaar gezien op TV, er was daar een spectaculair vuurwerk, die eigenlijk liep van de ene naar de andere straat in Sydney.
Hier begint de lente toch stilletjes aan te komen , de temperaturen worden al wat aangenamer, en de boeren zitten hier al volop aan het werken op het land.
Politiek nieuws is voor de nonkeltjes en de Passendaalse roddels zal ik nog wel ne keer mailen.
Momenteel loopt er op Tv een serie over McLoads daughters, 5 meiden die een schapenboerderij runnen in Australië, en altijd is er wel een knappe Australiër in de buurt,met een gouden hart en "good looks"...
En bram zei dat ze onlangs een programma gemaakt hebben over een groep meiden die naar Australië trokken om te daten met 1 man, 'k wil niks zeggen hé ELke, maar kijk toch maar ne keer goed rond...
Als ge ginder eentje tegen het lijf loopt, en ge wilt er wat langer blijven, dan kunt ge nooit weten dat we achter komen hé( Australië staat ook nog op mijn verlanglijstje).
Nu even de romantische gedachten verbannen,en met mijn 2 voeten weer op aarde belanden, tussen de soep en de patatten.(ben ondertussen even gestopt met schrijven, want er begon een geurtje door te dringen in de keuken van wat "over-gare"aardappelen).
Dus Veel succes met het zoeken van een job, laat maar vlug iets weten of je succes hebt...
Vele groeten,
inge
Dag Elke,
We zijn benieuwd hoe de zoektocht naar werk in Australië zal verlopen. Het zal wellicht toch weer helemaal iets anders worden. Ook je foto’s uit Sidney tonen toch al meer een grootstad dan dat in NZ het geval was. Anderzijds zullen de afstanden daar ook wat grote worden, met alle gevolgen vandien.
Inpikkend op mijn vorige post kan ik gelukkig vertellen dat ik het WE zonder boetes ben doorgekomen (wat niet kan gezegd worden van Spa parlementslid en ‘verkeersdeskundige’ Flor Coninx!). Nochtans hebben we wel de kampioenstitel kunnen vieren met de ploeg van Joren. Anke is dan weer volop een dansshow aan het voorbereiden voor binnen 3 weken. Ze moet er één van de ‘hoofdrollen’ dansen, waardoor ze met de verschillende groepen moet gaan oefenen, met alle drukte vandien.
Straks is het ook weer 1 mei en komen we met de neven en nichten van de familie Bruggeman samen om te bowlen. Luc en Fabienne zijn organisator (en naar het schijnt betalen zij ook alles …!).
Verder in Belgenland: Karel de Gucht heeft het weer aan de stok met Kabila, BHV staat weer op de politieke agenda (onverwijld, 5 minuten politieke moed, …weet je nog wel), ook Standard Luik is kampioen in 1e klasse voetbal, Freya Vandenbossche heeft weer een ‘bekende’ vriend (Willem Wallyn) en het geweld op scholen neem toe.
Ik stop nu maar want een student heeft mij in een (auw!) houdgreep en dreigt nu mijn schedel in te slaan…
Nonkel Marc
Post a Comment