Canberra and my last days

Hallo!

Nog even een korte update voor ik jullie in levende lijve wat meer kan vertellen! En vooral: vooraleer jullie mij live kunnen updaten van al het nieuws in Belgie :-)

Canberra is veel beter meegevallen dan verwacht. Iedereen verklaarde mij gek dat ik daar zes dagen zou spenderen, maar er is echt wel veel te doen. Ik denk dat het een saai imago heeft doordat de nationale politiek zich daar afspeelt, en er is inderdaad geen strand (wat hier nogal hoog op het 'things a city has to have lijstje' staat), maar er is genoeg te doen. Vooral cultureel dan. Op het programma stonden: National Museum of Australia, National Gallery of Australia, Old Bus Depot Market, het Parlement, Museum and Gallery of Canberra, en ik ben ook een paar keer naar de bib geweest. Het interessantste vond ik het (nieuwe) Parlement. Donderdag ben ik daar met een gegidste tour meegeweest, en maandag ben ik nog even naar 'question time' gaan luisteren. Gaf niet echt een bemoedigende indruk van de politieke werking; ik weet niet of naar de supporters van twee rivaliserende sportclubs luisteren erg zou verschillen, maar het geeft toch een indruk van welke politiekers effectief iets aan een discussie bijdragen.

Foto 1: Het nieuwe Parlement.
Foto 2: Zicht vanop het dak van het nieuwe Parlement, met in de verte het oude Parlement en nog verder een oorlogsmonument.
Foto 3: De Senaat (dit was op donderdag, wanneer het Parlement niet zat).

Misschien nog even verduidelijken dat Canberra slechts de hoofdstad van Australie geworden is in 1908 (voorheen was Melbourne de hoofdstad). Canberra werd gekozen als compromis tussen de twee grootste steden in Australie, Sydney en Melbourne. Men is de stad pas beginnen bouwen in 1913. Canberra ligt in het Australian Capital Territory, en vormt dus geen deel van New South Wales (waarin ACT gelegen is).

Foto 4: Een indrukwekkend(e) constructie/kunstwerk bij het National Museum of Australia.

Foto 5: Dit is een zicht waarvan ik wel vond dat het Canberra goed weergaf. De stad kan je niet bepaald klein noemen, maar wanneer je op bepaalde plaatsen de omliggende heuvels kan zien, besef je hoe afgelegen Canberra toch ligt.

Ondertussen alweer iets meer dan een dag in Sydney, en ik moet zeggen dat ik onder de indruk ben. Op de een of andere manier voelt de stad zelf beter aan. Het Opera House en de Harbour Bridge waren de vorige keer al erg indrukwekkend, maar ook de stad zelf lijkt dit keer veel aangenamer.

Zo, ik denk dat dit het was wat het bloggen betreft. See you all soon!

Groetjes

Nog dit: VB staat hier voor Victoria Bitter, een biermerk. Ik moet zeggen dat ik eerst niet goed wist waarom deze handdoek 1 van de souvenirs was, maar na een search op het internet bleek dat VB het populairste bier in Australie is...

En zo zit het werkgedeelte van mijn working holiday erop! We hebben het goed afgesloten met een afscheidslunch (die op een afscheidsnamiddag uitdraaide) op vrijdag, en dat was het einde van mijn tijd bij Main Roads. Enkele dingen die ik gekregen heb (en op de een of andere manier mee moet zien te krijgen): een football, Vegemite (ik kan niet wachten om jullie deze lekkere (?!) smeerpasta te laten proberen!), een VB strandhanddoek, Tim Tam's (zeer populaire chocoladebiscuits die ondertussen helaas al op zijn :p), een muts (van de Eagles) voor de aankomende winter en een draagtas met de Australische vlag.

Donderdag nog even een rondleiding in het Traffic Operations Centre gekregen, en dat was verrassend interessant. Main Roads is meer dan wegen bouwen; het is ook de controle van verkeerslichten, het uitsturen van de verkeersberichten, het controleren van de wegen,...

Foto 1: Het centrale punt in het Traffic Operations Centre.

Gisteren waren het staatsverkiezingen voor Western Australia, en ik vond het schandalig hoe Labor en Liberals, de twee grootste partijen hier, hun (tv) campagnes voerden. Waar ze zelf voor staan hebben me niet duidelijk gemaakt, maar wat fout was met de ander is meer dan genoeg aan bod gekomen. En dan durfden ze op de verkiezingsdag nog verklaren 'dat het een zeer positieve campagne geweest was'. Dan ligt hun grens toch duidelijk lager dan die van mij. For the record: het was een nek aan nek race, en het is nog niet volledig duidelijk naar wie de overwinning nu zal gaan.

Kodie leende me onlangs haar 'Aussie dictionary' uit, en ik wilde jullie toch even enkele van mijn favorieten meegeven (onderstaande woorden zijn er allen waarvan ik gemerkt heb dat ze effectief gebruikt worden):
-Dead horse: ketchup. (jep, je kan hier aan tafel dus wel degelijk 'Can you pass me the dead horse?' horen!)
-Heaps: a lot.
-No worries: graag gedaan/geen probleem/... Ik was verbaasd om dit in het woordenboekje te zien staan, ik gebruik het zo vaak dat ik niet meer besefte dat het geen algemeen Engelse term is.
-Thongs: teenslippers. Niet te verwarren met de Engelse thong (string...).
-... as: e.g. busy as, hot as, hungry as; 'as' kan je na eender welk adjectief plaatsen om er de nadruk op te leggen. 'I'm busy as' is dus een volledige zin!
-Barbie: barbecue.
-Brekkie: breakfast.

Deze avond nog een afscheidsbarbecue bij Kodie op het programma, en dan zullen de volgende twee dagen hoofdzakelijk gevuld worden met het inpakken, en vooral, beslissen wat ik zal moeten achterlaten, want alles terug meekrijgen is nu wel erg onwaarschijnlijk geworden. En mijn schilderij (dat ik eindelijk gekocht heb!) zal ik om btw-redenen ook al zelf meebrengen. Dat wordt zeulen :-).

Nog dit:
-Bring it on, dat slechte weer! Ik heb het hier wat gehad met de warmte... (Sorry indien ik als een verwend nest klink, ik kan me voorstellen dat jullie na de voorbije 'zomer' wel het omgekeerde gevoel hebben)
-1 september is hier het begin van de lente, maar heeft verder geen betekenis. De schoolgaande jeugd heeft twee maand vakantie in december-januari, en slechts twee weken in juli. De volgende vakantie komt wel snel dichterbij: twee weken in september-oktober.

Tot binnenkort!

Groetjes

Het kort in!

Nog 1 week werken! Of nee, ik had gevraagd (!) of ik een week langer mocht werken, dus het zijn er nog twee... Mijn gemoedstoestand was beneden alle peil nadat ik het voorgesteld had, maar blijkbaar is dat schilderij het me waard. No worries, ondertussen is mijn emotionele toestand er merkelijk op verbeterd :-).

Gisteren met Cedric & Ophelie, en Justin en Denise, en enkele van hun vrienden naar Fremantle geweest. Cedric en Ophelie zijn vandaag na 7 maand in Perth (!) naar Broome gevlogen om eindelijk aan het holiday-deel van hun working holiday te beginnen. Dat vroeg dus om een afscheidsdrink. We zijn naar Little Creatures geweest, een zeer populaire brouwerij in Fremantle en omstreken.


Foto 1: Cedric en Ophelie.
Foto 2: Justin, Cedric en Denise.

Zaterdag eerst lekker uitgeslapen en geluierd, en daarna zowaar apple pie gaan maken bij Kodie. Ze had eens vermeld dat ze dat af en toe maakten, en dat wilde ik toch even uitproberen. Ik moet zeggen, het resultaat was zeer geslaagd!

Foto 3: Klaar om de oven in te gaan: een zeer geslaagde apple pie!

Nog enkele weetjes:

- Toen ik een beetje rauw gehakt at voor ik het in mijn saus mengde was Justin ronduit gedegouteerd. Blijkbaar is dat hier (en in NZ) not done. Hij had al eens Franse huurders hetzelfde zien doen, maar dacht dat het gewoon om een vreemde gewoonte van hen ging. Zelfs toen Cedric voorstelde om een goeie prepare americain te maken was Justin er niet van te overtuigen om het eens te proberen. Hij was wel een beetje gerust gesteld toen ik vermeldde dat we enkel rauw gehakt eten, en niet eender welk stuk vlees :-).

- Australie heeft in totaal 46 medailles gehaald op de Olympische Spelen in Peking. Voor Belgie was ik de tel na de eerste week al kwijt; hoeveel waren het er nu ook alweer? Ok, de twee medailles die we uiteindelijk wel haalden waren wel knappe prestaties!

- Colin is niet meer... De baby walvis die door zijn moeder in de steek gelaten was, dacht een nieuwe mama gevonden te hebben in een zeiljacht in een haven nabij Sydney, maar het bleek dat die boot niet echt een ideale voorziener in eten was. Iedereen in Australie leefde met hem (haar?) mee, maar het werd snel duidelijk dat voor het dier niks meer kon gedaan worden, en de overheid van New South Wales heeft daarop beslist Colin te euthanaseren... Een minuut stilte aub :-)

- Niet al mijn kousen zullen de reis terug naar Belgie meemaken. Ja hoor, ik knip mijn nagels regelmatig bij, maar dat blijkt voor de hielen weinig uit te maken.

- Ja, ik denk dat velen de Belgische zomer wel zouden willen inruilen voor winter als deze. Het is hier al weken na elkaar zonnig en een goeie 20 graden. Enkel 's morgens en 's avonds is het een beetje frisjes, maar van zodra de zon schijnt voelt het meteen zomers aan. Niet dat de locals daarmee akkoord gaan, zij vinden het belachelijk koud. De 40 graden die ze hier in de zomer krijgen is meer hun ding!

Foto 4: Een winters tafereel in de winkelstraat in Perth.

Who wouldn't love backpacking?

Perth lijkt de stad van de straffe verhalen te worden. Na sex in het bed onder mij, een last minute annulering van de eerst geplande verhuis, bijtende beestjes in mijn bed toen ik dan uiteindelijk toch verhuisde, en onlangs een rat in de keuken, heb ik vrijdagochtend het strafste zover meegemaakt. Donderdagavond stelden Cedric en Auphelie voor om iets te gaan drinken, en ik hoor Justin nog zeggen: "I'm going to regret this in the morning." Wel, spijt zal hij er idd wel van hebben. Toen ik vrijdagmorgen opstond (ik was niet meegegaan) was hij nog niet naar het werk vertrokken (normaal is hij weg voor ik opsta), want ik zag zijn licht branden en zijn kamerdeur stond op een kier. Anyway, tot zover niks aan de hand. Ik ga naar de badkamer, en wanneer ik na ong. 20 min terugkom zie ik dat mijn kamerdeur open staat. Vreemd, want ik had ze dicht getrokken, maar als ik ze niet in het slot trek waait ze soms open, dus ik dacht dat dat de reden was. Wanneer ik in mijn kamer keek zag ik mijn schoenen overhoop liggen. Ik dacht nog, hm, had ik dit zo achtergelaten? En terwijl ik dat sta te bedenken hoor ik plots iemand ademen: Justin lag in mijn bed! Te slapen, met zijn hand in zijn onderbroek, zijn broek open. Ik kreeg hem eerst niet wakker, tot ik begon te schreeuwen... Hij wist van de wereld niet, zo zat was hij nog. Niet echt aangenaam, maar tot zover nog niet echt een drama, tot ik plots een grote plas zie voor mijn tv: hij had verdomme in mijn kamer gepist! Hij heeft gisterenavond geholpen bij de opkuis (oef, ik heb gelukkig geen tapijt op mijn kamer!), en hij heeft zich meermaals verontschuldigd, maar lijkt toch niet zo beschaamd te zijn als ik me voorgesteld had. Hij kwam zonet wel met een fles wijn thuis en vermeldde wijselijk dat hij die niet zal helpen opdrinken :-).

Nog op het programma dit weekend: een bezoekje aan de Art Gallery of WA en/of het Museum of WA, en een concert van het West Australian Symphony Orchestra.

Oh ja, misschien ook even kort mijn plannen voor de rest van de reis vermelden: op 10 september vlieg ik (met Virgin Blue, oef :-p) naar Canberra. Ik was van plan om van daaruit een korte skitrip te doen, maar dat blijkt iets kostelijker te zijn dan verwacht. En nu ik mijn zinnen gezet heb op de aankoop van een Aboriginal schilderij past een skitrip al zeker niet meer in mijn budget. Nu, ik heb gehoord dat in Canberra veel goeie musea en art galleries zijn, dus ik zal me er wel een zestal dagen kunnen bezig houden. En daarna neem ik de bus naar Sydney, om daar mijn laatste twee dagen in Australie te spenderen...

Tot hoors!

Groetjes

PS: Blij om te zien dat de twee verdwenen reacties op mijn vorig bericht terug opgedoken zijn! Geen idee wat er gebeurd was, hopelijk valt het niet meer voor...

Snelnieuws

Hey!

Het wordt terug een korte update, maar ik wilde toch nog even van me laten horen...

Vorig weekend is onverwachts hectisch geworden. Vrijdag kwam ik in het centrum Robert en Marie tegen, een Maltees-Duits koppel die ik leren kennen had op de trip van Alice Springs naar Darwin. Het was echt een enorm toeval, want ze werken ten noorden van Perth op een boerderij, en waren net in Perth aangekomen om hier het weekend door te brengen. Toen ze vrijdagavond een glas kwamen drinken stelde Justin voor om hen te laten logeren, en zoals het echte backpackers betaamt hebben ze dat gratis aanbod natuurlijk niet geweigerd :-). Het was dus een drukke bedoening in het huis, maar ze waren super aangenaam, leuke mensen om te gast te hebben. En het heeft me meteen ook een slaapplaats in Malta opgeleverd als ik daar ooit eens arriveer!

Zondag met Kodie gaan lunchen in een eethuis aan de haven; het weer was super, en het was leuk om nog eens uit te gaan eten, lang geleden.

Tijdens de week verder niet veel verandering, behalve dat het aantal weken nog te werken er gelukkig nog steeds op vermindert :-).

Foto 1: My home away from home.

Foto 2: De kust in Quinns Rock.

.

Ondertussen wordt de kans dat ik goed en wel thuis raak wel steeds kleiner. Als ik niet onthoofd wordt op de Greyhound bus (die ik zal nemen van Canberra naar Sydney) zal ik waarschijnlijk neerstorten met een van mijn Qantas vluchten :-).

.

Hier ben ik voorlopig echter veilig, dus tot de volgende!

.

Groetjes!

.

Oh ja: naar de fitness gaan was oorspronkelijk inderdaad bedoeld om de extra kilootjes kwijt te geraken, maar blijkt op dat vlak niet veel baat te hebben. Ik heb er echter wel deugd van, en het lidmaatschap heb ik toch betaald tot september, dus ik probeer tenminste enkele keren per week wat te gaan sporten...

Hey!

Niet veel nieuws, en de foto's zijn niet echt de moeite waard, maar op aanvraag van de papa toch een teken van leven!

Dit weekend heb ik het lekker rustig aangedaan; even naar de fitness, naar de jazzconcerten in het stadscentrum geweest, krant gelezen, dvd gekeken... Ik ben mijn tijdelijke thuis duidelijk nog niet beu!

Het weekend voordien naar Fremantle geweest, maar de 'Fremantle markets' waarover iedereen het altijd heeft waren een beetje een ontgoocheling. Wel een leuke stad met een toffe sfeer, en ook de Asian food fair waarvan de opbrengst naar de slachtoffers van de aardbeving in Birma ging was de moeite.

Het werk maakt zijn naam waard, en voelt echt aan als (moeten) werken. De Strategy Branch is duidelijk niet mijn ding, maar vijf weken zal ik nu wel overleven.

Foto 1: De Asian food fair.

Foto 2: Deze foto toont waarschijnlijk iets duidelijker de bouwwoede in Perth aan.

.

Tot hoors!

.

Groetjes

Sightseeing

En jawel, hier ben ik eindelijk met wat foto's van Perth! Zondag heeft Kodie me op een mini-roadtrip rond Perth getrakteerd, en heb ik eindelijk wat dingen van mijn to do-lijstje kunnen schrappen :-).

Foto 1: Perth CBD (Central Business District) vanuit South Perth (het water is de Swan River).

Foto 2: Hopelijk kunnen jullie deze foto vergroten. De vele kranen geven een beeld van hoezeer Perth in ontwikkeling is.

Foto 3: Foto vanuit Matilda Bay (links Kings Park, en op de achtergrond Perth CBD).

Foto 4: Herdenkingsteken voor alle oorlogsslachtoffers, Kings Park.

Foto 5: Perth CBD vanuit Kings Park.

Foto 6: Een gebouw van de University of Western Australia.

Daarna was het tijd voor... een echte Aussie rules football match! Nee, ik ben niet opeens een sportfanaat geworden, maar Kodie is een hevige fan van de West Coast Eagles, en toen ze twee tickets kon bemachtigen voor de wedstrijd op zondag, dacht ik dat dat toch een unieke Australische ervaring zou zijn. Na een korte dvd-cursus op vrijdag was ik klaar voor het live werk! :-) De Eagles wonnen twee jaar geleden nog de AFL (Australian Football League), maar bengelen nu onderaan de rangschikking. En ook zondag konden ze niet overtuigen, de beschamende eindscore was 75-152 :s. Het was echter toch sjiek om meegemaakt te hebben!

Foto 7: Twee echte footballfans :p.
Foto 8: Indruk tijdens de match.

Ondertussen ben ik ook verhuisd naar een huis wat dichter bij het centrum. Het was echt zalig om mij een beetje te installeren, en zondagmorgen heb ik gewoon een uur liggen genieten van de stilte. De huisgenoten zijn Justin (NZ), de eigenaar, en Auphelie en Cedric, een Frans koppel. Waarschijnlijk heb ik ook het gezelschap van bedbugs; dat is een probleem die we de komende dagen zullen moeten aanpakken.

Verder heb ik op het huis en de huisgenoten niks aan te merken; het lijkt erop dat de eerdere annulatie nog positief kan uitdraaien.


Foto 9+10: Mijn eigen kamer!

Nog dit: Ik werk een gewone 40-uren week. Het werkschema waarover ik het de vorige keer had wordt enkel in de mijnen toegepast. Die zijn namelijk meestal in the middle of nowhere gelegen, en dankzij dat schema is het toch de moeite om naar huis te gaan. De werkdagen zijn er trouwens meestal langer, ik heb de indruk dat 12u/dag geen uitzondering is. Dat is ook een van de redenen waarom zoveel mensen in de mijnen willen werken, er valt goed geld te verdienen...

Anyway, not my cup of tea, ik hou het bij het 'gewone' werk :-).

Groetjes!