Cape Reinga enzo...

Ja, het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar ik ben op het meest Noordelijke punt van NZ geraakt! Ik zal jullie de voorafgaande beslommeringen besparen, en het hier bij de trip zelf houden.

De dagtour vertrok vanuit Paihia, en was met een aangepaste 4WD bus. Dit wordt aangeraden aangezien niet alle straten geasfalteerd zijn, en huurauto's daardoor normaal niet verzekerd zijn. Bovendien houden de meeste tours ook een rit in de duinen en op 90 Mile Beach in, iets die je met een gewone auto best niet probeert.

De rit naar het Noorden is eigenlijk niet zo speciaal, met vooral veel weiden en koeien :-). Pas tijdens het laatste stuk (waar het land erg versmalt) wordt het landschap boeiend. En natuurlijk was de rit terug via 90 Mile Beach ook de moeite. Een leuk tussendoortje was het sandboarden in de duinen. Ik heb er geen zo'n goeie foto van, maar hopelijk verduidelijkt foto 3 het concept toch een beetje. Het enige nadeel was de zware wandeling naar de top van de duin, ik zou het anders wel meerdere pogingen gegeven hebben.



Foto 1: Alweer een mooi lunchplekje.
Foto 2: De vuurtoren die symbool geworden is voor Cape Reinga.
Foto 3: Sandboarder in actie.

Vorige week zaterdag van ik van de Bay of Islands terug naar Auckland gekomen, waar ik bij Margaret en Tim logeer. Margaret is een Advisor bij HCN, en drong erop aan dat ik bleef logeren. Hun kinderen zijn het huis uit, dus aan plaats is geen gebrek. Het is in ieder geval zalig om een eigen kamer te hebben en mijn oordopjes eens aan de kant te kunnen laten liggen. Die avond heb ik bij aankomst in Auckland trouwens meteen de ferry naar Waiheke Island genomen, waar ze een tweede verblijf hebben en ik tot maandag gebleven ben. Ook dit weekend hebben we de oversteek gemaakt. Waiheke is een eiland in de Hauraki Golf, waar de meeste huizen eigendom zijn van Aucklanders die er hun weekends doorbrengen. Meer en meer mensen gaan er echter permanent wonen, en pendelen tussen Waiheke en Auckland City. Ik kan mij wel voorstellen dat een ferryrit van zo'n 40 minuten aangenamer is dan in de file te moeten staan. Er hangt ook een relaxte sfeer op het eiland, en hoewel het er verre van verlaten is, zijn er nog genoeg afgelegen plaatsen waar je volledig op jezelf kan zijn.

Foto 4: De baai waarbij het huis van Margaret en Tim gelegen is.
Foto 5+6: Een enorm mooie zonsondergang tijdens de ferrytocht van Waiheke naar Auckland op maandag.

De week die ik nog in Auckland had is eigenlijk verrassend snel gegaan. Ondertussen is het zondagavond, en komt mijn laatste dag in NZ eraan. Ik probeer nog wat voorbereidingen voor Australie te treffen, zodat ik in Sydney lekker de toerist kan uithangen :-). Erin is enkele dagen geleden vertrokken en liet me al weten dat het er AMAZING is. Dat belooft!

Tot in Australie!

PS: Blazen op 'boomstammen' bij Maori's? Niks van gemerkt :-). Er zijn wel enkele tradities die we leren kennen hebben, zoals een hangi-maaltijd (waarbij het eten onder de grond wordt gestoomd), de typische begroeting met de neus, de 'carvings',... maar over typische muziekinstrumenten hebben ze het niet gehad. Misschien toch eerder bij de aboriginals in Australie te zoeken? Normaal zal ik jullie dit binnenkort kunnen laten weten! Nog even ter info: een feit dat mij ook verbaasde is dat de laatste 'echte' Maori zo'n 17 jaar geleden gestorven is. Nu zijn er enkel nog mensen die een gedeeltelijke Maori afkomst hebben.