Wednesday, 11 June 2008

Western Australia

Het is alweer een hele boterham, maar ik beloof dat ik het korter hou dan de vorige keer! :-)

De reden waarom ik verkozen had de Westkust te doen, was het (voorlopige?) uitblijven van de grote toeristen- en backpackermassa daar, zeker in vergelijking met de Oostkust, maar dit betekende ook dat de communicatiemogelijkheden beperkt waren. Ik update de blog dan ook vanuit Perth, waar het weer mij alvast beter afgaat: regenachtig :-). Dit klinkt waarschijnlijk bizar, maar na bijna twee maand ononderbroken warm weer haal ik met plezier mijn regenvest en sjaal boven.

Vaak vragen reizigers aan elkaar wat ze de mooiste of beste plaats vonden tijdens hun reis. Ik start bij het antwoorden van die vraag altijd met de opmerking dat zoveel afhangt van de ervaringen die je er gehad hebt: met wie je er was, hoe het weer was, hoe je je voelde, of het een goeie gids was,... In dat opzicht is de schoonheid van Western Australia (WA) aan mij misschien wat voorbij gegaan. Na terug vier maand rondgereisd te hebben, heb ik het gehad met de campings/hostels, en het constant sociaal moeten zijn om goed over te komen bij iedereen. Daardoor heb ik misschien niet ten volle van dit deel van mijn reis genoten.

Dit betekent natuurlijk niet dat de tour totaal verloren gegaan is, ik was nog steeds regelmatig onder de indruk van wat we zagen! Ik was om te beginnen al aangenaam verrast dat in de buspas twee 'cruises' inbegrepen waren. De eerste cruise was op lake Argyle, een kunstmatig meer dat voorlopig vooral recreatieve doeleinden dient. Let wel, het is zo'n 950 vierkante kilometer groot, dus het voelt zeker niet als een toeristisch oord aan. Het interessantste tijdens de cruise vond ik de Archer vissen. Deze vissen spuwen water naar hun prooi (veelal insecten op overhangende takken), zodat deze in het water vallen. Toen we stukjes brood uit de boot hielden, pasten ze deze techniek dan ook hierop toe, super grappig.

Onze andere boottrip was op de Geikie Gorge. Het was echter vooral de wandeling tussendoor die leuk was. Eerst en vooral voor het uitzicht natuurlijk, maar ook omdat wat beweging wel deugd doet na vele uren in de bus. Per dag hebben we namelijk gemiddeld zo'n 500km afgelegd, en hoewel ik graag onderweg ben, was dat ook voor mij genoeg.

Onderweg zagen we vaak een grappig soort boom. Het bleek de Boab tree te zijn, een boomsoort die blijkbaar ook vaak in Afrika voorkomt.



Foto 1: Lake Argyle (of tenminste een klein deeltje ervan!).
Foto 2: Geikie Gorge van bovenaf gezien.
Foto 3: Een Boab tree.
.
Een van de eerste stops op het traject tussen Broome en Perth was 80 Mile Beach. Na de vele stranden die ik al gezien heb was ik niet zozeer onder de indruk van het strand zelf, dan wel van het plotse contrast met de rode ondergrond. De rode ondergrond die zo typisch is voor Australie ontstaat door het ijzer aanwezig in de grond die roest. Om de een of andere reden zit er in het strandzand geen ijzer (het heeft te maken met de evolutie van de aarde miljoenen jaren geleden), en het is dan ook een mooi wit strand.


Foto 4: Het is niet de duidelijkste foto, maar op de achtergrond zie je de plotse verandering van het strandzand naar de rode ondergrond.

We reden gelukkig niet enkel de kustlijn af, maar gingen ook landinwaarts naar het Karijini National Park. Daar deden we een alweer deugddoende wandeling/klimtocht, die ons naar toch wel prachtige plekjes bracht. De douches in het kamp waren dan weer iets minder aangenaam. Toen ze me vertelden dat het 'emmerdouches' waren vond ik het allemaal nog wel grappig, maar het druppelende water was dat iets minder...




Foto 5+6: Joffre Gorge in Karijini NP.
Foto 7: Dit vond ik toch een mooie ochtenlucht.
Foto 8: De 'emmerdouche'. Je moet de zak dus neerlaten, vullen aan de waterkraan, naar boven hijsen, en dan kan je de kraan open zetten. Alleen jammer dus dat de douchekop dus niet meer goed functioneerde.
.
Na terug richting kust getrokken te zijn, gingen we op de laatste dag naar de Pinnacles Desert. "Oh hoera, alweer rotsformaties en zand" was mijn vooroordeel, maar onverwachts vond ik het ongeveer het meest interessante landschap van de trip.

Hetzelfde gebeurde trouwens bij de laatste zonsondergang. Doordat langs de Westkust de zon 'in de zee' ondergaat, is dat een populaire bezienswaardigheid, maar op de laatste avond vroeg ik me af of het echt nodig was alweer 'de zon te zien zakken in de zee'. We kwamen echter terecht op een klein verlaten strand, en het was voor mij ook de mooiste zonsondergang van de trip.




Foto 9: Zonsondergang bij Hamelin Pool.
Foto 10: Zonsondergang op de laatste avond, niet ver van Kalbarri.
Foto 11: De Pinnacles Desert.
.
Zo, ik heb het relatief kort kunnen houden, niet?
.
Op dit moment ben ik dus in Perth, en ben ik terug beginnen zoeken naar een job. Perth lijkt me in ieder geval al een stad die me wel zal liggen. Dit is wel eerder gebaseerd op een gevoel dan op feiten, dus het is tijd dat ik op ontdekkingstocht ga!
.
Tot de volgende!
.
Groetjes

3 comments:

koen said...

Hey Elke,

Na ons skypegesprek gisteren is er nog niet veel nieuws gebeurd, dus dit wordt voorlopig een korte reactie.
Alhoewel je er blijkbaar toch wat minder hebt van kunnen genieten zitten er toch wel weer prachtige beelden bij. Heb je er op het moment zelf misschien niet optimaal van kunnen genieten, dan zal dit nadien wel lukken aan de hand van de foto's me dunkt.
Veel succes op je zoektocht naar werk en een plaatselijke soulmate!
Wel nog even op je blog vermelden dat het volgens mijn startpagina van Google vandaag nog precies 100 dagen is voor je terug bent op Vlaamse bodem. Eens het maar 2 cijfertjes zijn zal het snel beginnen inkorten. Alhoewel veel misschien ook zal afhangen van de gemoedstoestand? Vandaar nog eens succes in je zoektocht!
groetjes,
de papa

Luc said...

hoi,

In Ieper alles ok! Ondertussen wel al wat examenstress bij de kids (vnl. jasper en flore ... sander heeft daar minder 'last' van)

Als ik het goed begrepen heb zit het 'den toerist uithangen bij onze tegenvoeters' er op. de blog en je foto reportages geven alvast aan dat je heel wat gezien en beleefd hebt. Hoewel het na een paar maand misschien wel wat begint te 'wegen', ben ik ervan overtuigd dat het een onuitputtelijke bron van herinneringen - anekdotes ... zal blijven. Dat nemen ze je in elke geval nooit meer af !

Laat ons hopen dat je snel werk vindt. Je kennende zal dat wel lukken (je hoeft maar te verwijzen naar referenties in je vdw-familie om aan te tonen wat je allemaal in petto hebt ;-) )Wat voor stad is Perth trouwens?

In stad Ieper gaat alles zijn gangetje. Eind deze maand verhuis ik met het werk naar het 'buurgebouw' (gebouw gekocht en gerenoveerd door unizo). Ik kan je zeggen dat er in de komende twee weken nog gigantisch veel werk zal moeten verzet worden door de aannemers. Gelukkig moet ik mijn hiervan niets aantrekken en enkel zorgen dat mijn bureau en papieren ter plekke geraken.

Hou je haaks en tot hoors.

Luc &


weetjes :
- het Europees kampioenschap voetbal is aan de gang in Oostenrijk en Zwitserland ... in de voorrondes doet oa Nederland het goed (winst tegen Italie en Frankrijk
- anti-emu front : we hopen het lidmaatschap te kunnen verdubbelen
- het is hier momenteel aan het donderen ...
- ik heb volgens sommigen iets belangrijks nieuws gekocht rara
- yves leterme is nog altijd premier ... de regering wordt verweten nog niets ondernomen te hebben, er zijn protesten voor meer koopkracht, BHV is nog altijd niet gesplitst, de zware discussies tussen Vlaanderen en Wallonie blijven aanhouden, op het einde van het jaar dreigt een overheidstekort van meer dan een miljard euro (daar waar er een overschot zou moeten zijn) ... en dit alles zou moeten opgelost zijn tegen 15 juli (je zou voor minder stress krijgen)
- het eten is hier klaar (gelukkig geen 'brussels' sprouts !)

Oda said...

Hoi Elke,
Werken voor de overheid, voorwaar een nobele en zeer belangrijke taak, down under maar ook hier in Vlaanderenland (al lijkt niet iedereen in de familie daarvan overtuigd…). Ik denk dat je geen reden had om je zorgen te maken over werk, je hebt in Perth zelfs geen geduld moeten oefenen.
(even tussendoor: Ik krijg kippenvel van het live-optreden van Coldplay in Londen, rechtstreeks op Radio 1, dat ik op heb staan terwijl ik je site aan het lezen was en dus terwijl ik dit tik. Is de nieuwe CD ook een hype in Au? Ik heb vorige week nog net op de valreep twee tickets voor hun optreden in Keulen kunnen kopen. Nu ik dit optreden hoor ben ik echt wel blij en vol verwachting (maar t’is nog wachten tot september). Nieuws van het anti-emu front: Oda gaat niet mee, ik neem een vriend mee…)
(nog even tussendoor: Anke komt slaapwel zeggen en geeft veel groetjes door! Ze zit in de examens. Misschien herinner je je dat soort dingen nog … Vandaag heeft ze voor het eerst in deze periode een slecht examen gemaakt. Even slikken en dan weer door naar de volgende dus.)
Terug naar je werk dus. Vertel ons er snel over. Na al dat reizen moet je anders wel stilaan een expert zijn in de wegeninfrastructuur daar! Het moet wel een uitdaging zijn om opnieuw een andere werkomgeving in een ander land gewoon te worden. Anderzijds kan ik me voorstellen dat je ook uitkijkt naar opnieuw wat permanent sociaal contact.
Ander nieuws:
Ook examens in de hogeschool, maar ik hou mij nu vooral bezig met wervingen en “afvloeiingen” in voorbereiding van volgend jaar.
Zaterdag op uitnodiging naar een “zomeropera” gaan kijken in Alden Biesen. Het was mooi, de helden stierven allemaal.
EK is altijd feest in Genk. Nu de Duivels er niet bijzijn, de Grieken uitgeschakeld en de Italianen nog niet konden winnen zorgen vooral de Turken voor veel vlaggen en getoeter, maar ook de Nederlanders en de Portugezen laten zich niet onbetuigd.
De “corridor” is in communautaire onderhandelingen opgedoken. Het gaat niet over Berlijn, maar over St Genesius Rode…
Tom Boonen heeft cocaïne gedronken ipv gesnoven. Of zeg ik dat verkeerd…
Groeten van ons allemaal,
Nonkel Marc