Terug naar NZ'se bodem. Ik was laatst geeindigd met de mededeling dat ik ging hanggliden, en ik moet zeggen dat dat echt wel leuk was. Wel anders dan verwacht, het is een beetje surrealistisch dat je daar in de lucht hangt zonder mechanische hulp, maar het is vooral enorm rustig: het enige dat je hoort is de wind, en het voelt absoluut niet beangstigend of stresserend aan. Ik kan mij wel voorstellen dat je dat op jezelf wil kunnen, dan kan je van ongeveer iedere heuvel aflopen, zolang je maar een landingsplaats hebt (en wanneer de wind goed zit natuurlijk).
Foto 1: Het materiaal is er klaar voor! :-)Foto 2: In the air.
Het vertrek in Queenstown was nog voor zonsopgang, om tijd te hebben voor een Milford Sound cruise. Gezien ik de Doubtful Sounds al per cruise verkend had heb ik deze cruise aan mij voorbij laten gaan, maar ik moet zeggen dat de rit ernaar toe ook prachtig was.
Foto 3: Dit vond ik toch een mooie wolkenformatie.Foto 4-6: Onderweg naar Milford Sound.
De chauffeurs van Stray stoppen soms bij leuke en interessante plaatsen, maar toen de chauffeur van dienst bij een amateuristisch museum in Waikawa stopte, hadden we toch allemaal onze bedenkingen. Het interessantste vond ik nog het Fire Station aan de overkant van de weg. Veel meer dan 1 (kleine) truck zag ik daar toch niet in passen :-).
Verder was de rit van Invercargill naar Dunedin wel de moeite. We reden namelijk door de Catlins, een zeer rurale maar mooie streek. Ik was dan ook van plan er enkele dagen te blijven, maar een tekort aan beschikbare accommodatie stak daar een stokje voor. Dat is ook de reden waarom ik niet naar Stewart Island geweest ben...
Foto 7: Het Waikawa Fire Station.
Foto 8+9: Enkele indrukken van de kustlijn in de Catlins.
.
In Dunedin heb ik nog eens een poging tot sportiviteit ondernomen, en ben ik baantjes gaan trekken in het zwembad. Het deed me verrassend goed, en ik zal probeen dit in de mate van het mogelijke af en toe eens te doen. Ja, die kilootjes zullen er vanzelf niet weer afvliegen :-).
.
Ik ben verder ook naar de Dunedin Public Art Gallery geweest, die enkele leuke tentoonstellingen lopen had, maar heb wel geleerd dat twee musea na elkaar iets te veel van het goeie is, toen ik het in het Otago Museum na een half uur voor bekeken hield.
.
De volgende dag wel goed ingezet, want toen we met de bus nog even naar Baldwin Street (de steilste straat ter wereld) reden, ben ik toch tot boven gewandeld.
.
Foto 10: Baldwin Street..
En ook in Queenstown heb ik niet stil gezeten, want ik ben zonet terug van de Queenstown Time Hill walk. Het was redelijk zwaar op bepaalde punten, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb.
.
Foto 11: Even rust tijdens de Queenstown Time Hill Walk.
Foto 12: De top gehaald!
Ondertussen is het af en toe te merken dat de zomer op z'n einde loopt. Zolang de zon uitzit kan het nog erg warm worden, maar 's avonds en op bewolkte of regenachtige dagen is het al flink wat koeler. Vanaf nu gaat mijn reis echter enkel noordwaarts, dus normaal zou dat er niet slechter mogen op worden.
.
Tot de volgende!
.
Elke
7 comments:
Hoi Elke,
Je hebt er ondertussen toch wel een hele tocht opzitten, en dat vliegen, dat moet schitterend geweest zijn, de Catlins zijn ook de moeite.
Leuk om jouw avonturen te lezen, we worden zo direct enkele weken terug in de tijd gecatapulteerd.
Hier gaat alles zijn gang, gisterenavond was er een markant aktiviteit, echt de moeite. Winiefred van Killeghem is komen spreken over kruiden, amaai, wat die allemaal weet, voor elk kwaaltje het gepaste middeltjes, en de manier waarop ze het bracht, was echt aangenaam. 'k ben nog niet veel zolang stil geweest...en donderdag gaan aqua-gymen, mijn kilootjes vliegen er dus ook niet zomaar af.
Voor het ander binnenlands nieuws laat ik plaats en tijd voor de nonkeltjes.
De boys zijn begonnen aan de examens en zijn het leren nu al beu.
Echte studenten zullen het wel nooit worden.Het enige leuke ervan is, dat ik ook nog eens wat bijleer bij het ondervragen.
Hier is de lente in aantocht, maar we merken het alleen aan de dagen die langer worden. Onze Bert moeten we vasthouden als die buiten loopt, anders waait hij weg.
Zo, tot een beetje later, nog eerst even jouw blog herlezen!
vele groeten ,
Inge
Dag Elke,
Een trouwe fan is me weer al voorgeweest. Ik wil niet onderdoen, dus nog rap een kort berichtje voor ik je broertjes biefstukje ga bakken. Hij is juist thuisgekomen en staat nu onder de douche. En aangezien mama naar een vergadering is zal ik maar zijn biefstukje bakken zeker? Want hij kan al veel, maar een biefstukje bakken lukt hem nog niet ;-)Lap! Daar hebben we hem al. De rest vertellen we morgen wel via skype.
Tot hoors!
de papa
HoiHoi!
Allemaal zo sjiek.. Blijft prachtig die landschappen!!! Ongeloofelijk!
Zo te zien amuseer je je daar nog altijd rot.
Koen, biefstukje braden lukt net nog zu.. aangezien hij het gedaan heeft.. ;)
Vele groetjes en 't amusementt!!!!!!! Lot
dag elke,
amai zo tof om eens zo te vliegen! zou dat ook wel eens willen doen!
en weerom prachtige landschappen. ge zit daar echt in het aards paradijs.
Deze week was het weerom redelijk druk: spinning, kookles; spinning, aquagym met markant,.. maar plezant
en overdag mijn werk e ;)
vanavond ga ik op babybezoek in het ziekenhuis, een collega van mijn werk is mama geworden van een dochtertje silke.
nog een weekje werken, en dan heb ik ook een weekje vakantie!
veel plezier nog
groetje
mieke; dimitri en co
Dag Elke,
Toen we lang geleden de eerste foto’s zagen, dachten we dat je dat nooit kon volhouden, steeds zo’n mooie foto’s posten. Maar het blijft maar duren, en het zijn inderdaad schitterende landschappen, bergen, wolkenformaties… ‘T heeft ook lang geduurd voor we jou met een arm rond een man zagen hangen, maar het is nu toch zover. Trouwens, waar gaat jouw andere hand naartoe…? (Zegt die man tegen jou: Zeg Elke, toen ik je uitnodigde om mee van de grond te gaan, bedoelde ik dat niet…).
Hier zitten we af te tellen tot we op ski-vakantie vertrekken (nog anderhalve week). We zitten weer in Val Tho, maar nu met andere mensen in een andere appartementen. Ik vermoed dat de drank nu iets minder vlug zal op zijn…
Intussen zit Joren in de examens (Anke heeft geen examens met pasen) en is het bij Oda ontzettend druk. Ze moet volgende week ook nog voor 3 dagen naar Italië voor het werk (niet ver van Venetië).
Ander nieuws?
-België stuurt een folkgroepje met een nonsens-liedje naar het songfestival
-Het dossier van de nachtvluchten is weer eens in het nieuws. Waren ze wel vergeten met DHL te gaan praten…
-Een regeerakkoord is er nog niet, maar als de lente begint, begint er ook een nieuwe regering
-Ramp oh ramp: de winkels in Maasmechelen Village mogen vanaf nu 7 op 7 open zijn. Een man kan nooit meer gerust zijn…
-Drukbezochte jobbeurs in de KHLim vorige week. Eén kreet van de 80+ bedrijven: geef ons afgestudeerden. Tijd dat je naar België terugkomt?
-http://www.myspace.com/ninavenetta dat is de myspace van het luxe-hoertje van een Amerikaanse gouverneur. En kijk, ze kan ook zingen…
-Roken (ook buiten) op scholen staat onder druk, ook in andere openbare gebouwen zou niemand nog mogen roken (Tenzij in een crematorium, natuurlijk). Hoe zit het eigenlijk in NZ? En wat kosten de kankerstokjes (da’s voor Marijke) daar?
Groetjes uit G
Nonkel Marc
Hey Elke,
Inderdaad, ik moet toegeven dat je broer nog meer kan dan ik al dacht. Een vat vol onbenutte talenten waarvan er zo nu en dan een komt bovendrijven? De tijd zal het uitwijzen. Hij bakte ondertussen idd wel zijn eigen biefstukje. Ik stond er bij en ik keek er naar. Sebiet begin ik mij helemaal overbodig te voelen??
Ondertussen zijn er zoals je kan lezen heel wat mensen aan het aftellen naar hun vertrek op skivakantie. De familie Vandewalle, de familie Claeys (de geburen wel te verstaan, maar ook de familie Claeys (Filip)uit de Doornkouterstraat). Wij (ik??) laat het dit jaar maar aan mij voorbijgaan. Ne mens kan niet alles willen hé. Trouwens ik zal hier de galerie in Knokke moeten openhouden. Want opa gaat nu de eerste week van de paasvakantie voor 5 dagen naar Rome. Volgens hem een verplicht nummertje. Wat een mens allemaal niet lijden kan ;-)En niet te geloven, maar hij zet zijn leven op het spel. Hij reist voor de eerste keer van zijn leven met het vliegtuig. Zo'n waaghalserij op zijn leeftijd. Niet te geloven! Alhoewel het voor hem misschien dezelfde uitdaging is als een bungi-jump voor mij zou zijn??
Ondertussen zie ik aan de reactie van nonkel Marc dat je niet onmiddellijk om werk zal moeten verlegen zitten na je terugkeer. Tijd om terug te keren? Ik zou zeggen, geniet nog maar van de geplande maanden. Want de situatie zal wel geen zo'n dramatische wendingen nemen denk ik.
Zal maar eens beginnen met het verslag van de vergadering van Unizo van bijna 2 weken geleden. Want dat is er ook nog niet van gekomen.
Tot hoors!
de papa
Fabienne said...
We krijgen een witte Pasen, zo zeggen Sabine en Frank !! Amai, amai, en wij met de ouderraad organiseren Paasmaandag een vroege vogel wandeling (met ontbijt). Ik hoop dat de mensen zich door de kou niet zullen laten afschrikken. In de krant van verleden week stond dat de 'kiekenfret' of de pannenkoekenslag etc. niet meer zoveel succes boeken als vroeger. Steeds minder ouders zouden hierop af komen. Als je succes wil boeken, moet je origineel uit de hoek komen. Tja, wij denken origineel te zijn... door vroeg op te staan.
Verder zullen wij onze Paasvakantie beperken tot o.a. werken... en een dagje Gent.
Veel groetjes nog van ons allemaal !
Fabienne
Post a Comment