Dolphine swimming, moeilijk geval part II en de eerste indruk van WWOOF-ing

Hallo!

Ben ondertussen een 4-tal uur op m'n eerste WWOOF-farm, en van werken zal niet veel in huis komen vandaag. Ian, de eigenaar, heeft gisteren zijn verjaardag iets te uitbundig gevierd, en na er een tijdje mee gebabbeld te hebben merkte ik dat hij toch liever wat tot zichzelf kwam. Na deze blog-update zal ik dus een goeie wandeling gaan doen (en iets gaan halen om te eten, want dat lijkt niet meteen een prioriteit in de eerste uren).
Ik kwam zonder veel verwachtingen naar hier, maar de eerste indruk is toch bizar. Ian leeft samen met zijn zoon (19 jaar, werkloos en just hanging around eigenlijk), en is zelf een redelijke uitgaander geworden sinds hij zijn citrusgaard een 2-tal jaar geleden verkocht heeft. Een deel van de grond heeft hij behouden, en daarop
1. is hij een huis aan het verbouwen en de tuinaanleg aan het doen om in maart te verkopen voor veel geld (en dan daarvan te leven)
2. zal hij voor zichzelf een huis bouwen om in te wonen wanneer dit verkocht is.
Hij aanvaardt alleen meisjes om WWOOF-ing te doen. Hij heeft al veel verteld over iedereen die hier geweest is, en het komt er op neer dat je mag blijven als je hem aanstaat. Nu, dat geldt voor de twee kanten, je kan ook vertrekken wanneer je wilt. Het extreemste wat hij meegemaakt heeft is een meisje die na een uur vertrok. Ik moet eerlijk zeggen, mijn gevoel zegt ook hier niet te willen blijven, maar ik wil toch eerst een beter beeld krijgen van hoe het zal zijn vooraleer ik dat beslis.

Hoe het gisteren was? Wel, super eigenlijk. De trip naar Paihia was gewoon een busrit, maar wel aangenaam door de gesprekken met medepassagiers. Daarna zijn we echter op een Dolphine Discovery-boottour geweest. Verrassing van Stray, dit was inbegrepen in de bustour. We hebben effectief dolfijnen gezien, en sorry, ik wou jullie er echt een foto van tonen, maar het resultaat op het einde van de dag was: 30 foto's van water :). We konden voor 30$ ook met de dolfijnen zwemmen. Dit vond ik echt een koopje, dus onverwacht heb ik ook een koude duik genomen :). Nu, overschat dit niet, het is niet zoals in de films, dat je ze kunt aanraken, en dat ze je meenemen op een zwemtocht ofzo, maar het was wel mooi.

En waarom was ik weer een moeilijk geval? (ja, nonkel Marc, je kan misschien wel eens gelijk krijgen :p) Wel, de hele tour doorheen Nieuw-Zeeland is een hop on-hop off tour, behalve het deel noordelijker dan Paihia. Daarvoor huurt Stray een ander bedrijf in, om met speciale vrachtwagens-bussen op het strand te kunnen rijden. Het is een dagtrip die terugkeert naar Paihia, dus er is ook geen plaats om rugzakken enzo te zetten. Ik kon er dus niet zomaar af in Kerikeri, en al zeker niet met mijn rugzak erbij. Ik heb de situatie vanmorgen dan maar uitgelegd aan de chauffeur, en die liet me gelukkig toch meegaan tot in Kerikeri.

Nu, ik ga maar eens voor die wandeling! Tot de volgende blog, en wie weet waar ik dan ben :).

Groetjes!