Het kort in!

Nog 1 week werken! Of nee, ik had gevraagd (!) of ik een week langer mocht werken, dus het zijn er nog twee... Mijn gemoedstoestand was beneden alle peil nadat ik het voorgesteld had, maar blijkbaar is dat schilderij het me waard. No worries, ondertussen is mijn emotionele toestand er merkelijk op verbeterd :-).

Gisteren met Cedric & Ophelie, en Justin en Denise, en enkele van hun vrienden naar Fremantle geweest. Cedric en Ophelie zijn vandaag na 7 maand in Perth (!) naar Broome gevlogen om eindelijk aan het holiday-deel van hun working holiday te beginnen. Dat vroeg dus om een afscheidsdrink. We zijn naar Little Creatures geweest, een zeer populaire brouwerij in Fremantle en omstreken.


Foto 1: Cedric en Ophelie.
Foto 2: Justin, Cedric en Denise.

Zaterdag eerst lekker uitgeslapen en geluierd, en daarna zowaar apple pie gaan maken bij Kodie. Ze had eens vermeld dat ze dat af en toe maakten, en dat wilde ik toch even uitproberen. Ik moet zeggen, het resultaat was zeer geslaagd!

Foto 3: Klaar om de oven in te gaan: een zeer geslaagde apple pie!

Nog enkele weetjes:

- Toen ik een beetje rauw gehakt at voor ik het in mijn saus mengde was Justin ronduit gedegouteerd. Blijkbaar is dat hier (en in NZ) not done. Hij had al eens Franse huurders hetzelfde zien doen, maar dacht dat het gewoon om een vreemde gewoonte van hen ging. Zelfs toen Cedric voorstelde om een goeie prepare americain te maken was Justin er niet van te overtuigen om het eens te proberen. Hij was wel een beetje gerust gesteld toen ik vermeldde dat we enkel rauw gehakt eten, en niet eender welk stuk vlees :-).

- Australie heeft in totaal 46 medailles gehaald op de Olympische Spelen in Peking. Voor Belgie was ik de tel na de eerste week al kwijt; hoeveel waren het er nu ook alweer? Ok, de twee medailles die we uiteindelijk wel haalden waren wel knappe prestaties!

- Colin is niet meer... De baby walvis die door zijn moeder in de steek gelaten was, dacht een nieuwe mama gevonden te hebben in een zeiljacht in een haven nabij Sydney, maar het bleek dat die boot niet echt een ideale voorziener in eten was. Iedereen in Australie leefde met hem (haar?) mee, maar het werd snel duidelijk dat voor het dier niks meer kon gedaan worden, en de overheid van New South Wales heeft daarop beslist Colin te euthanaseren... Een minuut stilte aub :-)

- Niet al mijn kousen zullen de reis terug naar Belgie meemaken. Ja hoor, ik knip mijn nagels regelmatig bij, maar dat blijkt voor de hielen weinig uit te maken.

- Ja, ik denk dat velen de Belgische zomer wel zouden willen inruilen voor winter als deze. Het is hier al weken na elkaar zonnig en een goeie 20 graden. Enkel 's morgens en 's avonds is het een beetje frisjes, maar van zodra de zon schijnt voelt het meteen zomers aan. Niet dat de locals daarmee akkoord gaan, zij vinden het belachelijk koud. De 40 graden die ze hier in de zomer krijgen is meer hun ding!

Foto 4: Een winters tafereel in de winkelstraat in Perth.

Who wouldn't love backpacking?

Perth lijkt de stad van de straffe verhalen te worden. Na sex in het bed onder mij, een last minute annulering van de eerst geplande verhuis, bijtende beestjes in mijn bed toen ik dan uiteindelijk toch verhuisde, en onlangs een rat in de keuken, heb ik vrijdagochtend het strafste zover meegemaakt. Donderdagavond stelden Cedric en Auphelie voor om iets te gaan drinken, en ik hoor Justin nog zeggen: "I'm going to regret this in the morning." Wel, spijt zal hij er idd wel van hebben. Toen ik vrijdagmorgen opstond (ik was niet meegegaan) was hij nog niet naar het werk vertrokken (normaal is hij weg voor ik opsta), want ik zag zijn licht branden en zijn kamerdeur stond op een kier. Anyway, tot zover niks aan de hand. Ik ga naar de badkamer, en wanneer ik na ong. 20 min terugkom zie ik dat mijn kamerdeur open staat. Vreemd, want ik had ze dicht getrokken, maar als ik ze niet in het slot trek waait ze soms open, dus ik dacht dat dat de reden was. Wanneer ik in mijn kamer keek zag ik mijn schoenen overhoop liggen. Ik dacht nog, hm, had ik dit zo achtergelaten? En terwijl ik dat sta te bedenken hoor ik plots iemand ademen: Justin lag in mijn bed! Te slapen, met zijn hand in zijn onderbroek, zijn broek open. Ik kreeg hem eerst niet wakker, tot ik begon te schreeuwen... Hij wist van de wereld niet, zo zat was hij nog. Niet echt aangenaam, maar tot zover nog niet echt een drama, tot ik plots een grote plas zie voor mijn tv: hij had verdomme in mijn kamer gepist! Hij heeft gisterenavond geholpen bij de opkuis (oef, ik heb gelukkig geen tapijt op mijn kamer!), en hij heeft zich meermaals verontschuldigd, maar lijkt toch niet zo beschaamd te zijn als ik me voorgesteld had. Hij kwam zonet wel met een fles wijn thuis en vermeldde wijselijk dat hij die niet zal helpen opdrinken :-).

Nog op het programma dit weekend: een bezoekje aan de Art Gallery of WA en/of het Museum of WA, en een concert van het West Australian Symphony Orchestra.

Oh ja, misschien ook even kort mijn plannen voor de rest van de reis vermelden: op 10 september vlieg ik (met Virgin Blue, oef :-p) naar Canberra. Ik was van plan om van daaruit een korte skitrip te doen, maar dat blijkt iets kostelijker te zijn dan verwacht. En nu ik mijn zinnen gezet heb op de aankoop van een Aboriginal schilderij past een skitrip al zeker niet meer in mijn budget. Nu, ik heb gehoord dat in Canberra veel goeie musea en art galleries zijn, dus ik zal me er wel een zestal dagen kunnen bezig houden. En daarna neem ik de bus naar Sydney, om daar mijn laatste twee dagen in Australie te spenderen...

Tot hoors!

Groetjes

PS: Blij om te zien dat de twee verdwenen reacties op mijn vorig bericht terug opgedoken zijn! Geen idee wat er gebeurd was, hopelijk valt het niet meer voor...

Snelnieuws

Hey!

Het wordt terug een korte update, maar ik wilde toch nog even van me laten horen...

Vorig weekend is onverwachts hectisch geworden. Vrijdag kwam ik in het centrum Robert en Marie tegen, een Maltees-Duits koppel die ik leren kennen had op de trip van Alice Springs naar Darwin. Het was echt een enorm toeval, want ze werken ten noorden van Perth op een boerderij, en waren net in Perth aangekomen om hier het weekend door te brengen. Toen ze vrijdagavond een glas kwamen drinken stelde Justin voor om hen te laten logeren, en zoals het echte backpackers betaamt hebben ze dat gratis aanbod natuurlijk niet geweigerd :-). Het was dus een drukke bedoening in het huis, maar ze waren super aangenaam, leuke mensen om te gast te hebben. En het heeft me meteen ook een slaapplaats in Malta opgeleverd als ik daar ooit eens arriveer!

Zondag met Kodie gaan lunchen in een eethuis aan de haven; het weer was super, en het was leuk om nog eens uit te gaan eten, lang geleden.

Tijdens de week verder niet veel verandering, behalve dat het aantal weken nog te werken er gelukkig nog steeds op vermindert :-).

Foto 1: My home away from home.

Foto 2: De kust in Quinns Rock.

.

Ondertussen wordt de kans dat ik goed en wel thuis raak wel steeds kleiner. Als ik niet onthoofd wordt op de Greyhound bus (die ik zal nemen van Canberra naar Sydney) zal ik waarschijnlijk neerstorten met een van mijn Qantas vluchten :-).

.

Hier ben ik voorlopig echter veilig, dus tot de volgende!

.

Groetjes!

.

Oh ja: naar de fitness gaan was oorspronkelijk inderdaad bedoeld om de extra kilootjes kwijt te geraken, maar blijkt op dat vlak niet veel baat te hebben. Ik heb er echter wel deugd van, en het lidmaatschap heb ik toch betaald tot september, dus ik probeer tenminste enkele keren per week wat te gaan sporten...